Σύριζα από την απόλυτη ξεφτίλα πέρασε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην περίπτωση της απάνθρωπης αιχμαλωσίας και της φωτογραφικής διαπόμπευσης του πρύτανη του Ο.Π.Α. από μια ομάδα αριστεροφασιστών με τον διακριτικό τίτλο « Πρωτοβουλία Μαχητικής Αλληλεγγύης», που εισέβαλε στο γραφείο του στην πρυτανεία, τον αιχμαλώτισε, όπως οι Ναζί τους Εβραίους, του πέρασε τη γνωστή πινακίδα υπέρ των καταλήψεων στο λαιμό και στο τέλος ανάρτησε το αποτέλεσμα της καταδρομικής επιχείρησης στα social media για να επιβεβαιώσει και να αποδείξει την φασιστική της νοοτροπία.

Του Χρήστου Υφαντή

Δώδεκα ώρες πάλευε ο Τσίπρας με τον εαυτό του και το παρελθόν του για να καταφέρει να συντάξει μια ανακοίνωση και να «καταδικάσει» τα «παιδιά», τους «λαϊκούς αγωνιστές» και στο τέλος τα κατάφερε. Ήταν σκληρός ο αγώνας που έδωσε, αλλά με ιδρώτα και πείσμα πέτυχε να πει δυο λόγια για ένα θέμα που σόκαρε και συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και παρουσίασε με εμφαντικό τρόπο το τεράστιο πρόβλημα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Ας όψεται αυτή η «παλιοομάδα» των πρώην «εσωτερικάριων και γενικώς της ανανεωτικής αριστεράς» που ξεκίνησαν μια ολόκληρη καμπάνια στο fb και αποκάλυψαν σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία το μέγεθος της απειλής κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ίδιας της Δημοκρατίας από τις οργανωμένες στρατιωτικά παρακρατικές ομάδες των αριστεροφασιστών .

Ήταν αυτοί που ανάγκασαν τον Τσίπρα, τον λεβέντη, να πάρει δημόσια θέση και με πόνο ψυχής να ανακοινώσει «την καταδίκη» μερικών κακών που « με τις πράξεις τους βεβηλώνουν τους νέους που αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους στη μόρφωση και στην εργασία».

Χωρίς αυτή τη φωτογραφία, που διακινήθηκε παντού με κάθε μέσο και κάθε τρόπο, ο Τσίπρας δεν θα έχανε τον ύπνο του, ούτε θα αναγκάζονταν να συνομιλεί με «τα κ@λόπαιδα της νεολαίας» που δεν ήθελαν να εκδοθεί καμία ανακοίνωση, ούτε να καταδικαστούν οι ενέργειες των «λαϊκών επαναστατών».

Η πρώτη επίσημη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ γέννησε περισσότερες αντιδράσεις από όσες επεδίωξε να προλάβει ή να προκαταλάβει, καθώς, όπως συμβαίνει εσχάτως, η κοινωνία των πολιτών αντέδρασε με σκληρό τρόπο στον επιδιωκόμενο αριστερόστροφο συμψηφισμό « κακά παιδιά – καλοί αγωνιστές» και οι χρήστες των social media διακωμώδησαν με σκληρές αναρτήσεις το ύφος και το περιεχόμενο της επίσημης ανακοίνωσης του κόμματος.

Την τραγική εικόνα ενός Τσίπρα κι ενός ΣΥΡΙΖΑ, που κατάφεραν να ψελλίσουν, μετά από δώδεκα ώρες, δύο παραγράφους μιας αστείας καταδίκης πάντα στη λογική «ναι μεν, αλλά…», αποφάσισε να διασώσει, με προσωπική του δήλωση, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Ο συναρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος και πάντα με το βλέμμα στραμμένο στις εσωτερικές ισορροπίες, προχώρησε δυο βήματα παραπέρα. Βγήκε έξω από την επίσημη κομματική νομιμότητα και δημοσιοποίησε μια περισσότερο αυστηρή καταδίκη της αριστεροφασιστικής πρακτικής των τραμπούκων, χωρίς να φαίνεται ότι διατηρεί καμία επιφύλαξη ή να επιδιώκει τον οποιονδήποτε συμψηφισμό με γενικούς και αόριστους λαϊκούς αγώνες.

Η δημόσια τοποθέτηση του κ. Τσακαλώτου επιβεβαίωσε τον διχασμό του ΣΥΡΙΖΑ και την τεράστιας έκτασης και έντασης αντιπαράθεση στο εσωτερικό του και στα ζητήματα δημοκρατίας.

Ο Ευκλείδης βρήκε την ευκαιρία να προβάλλει την πανεπιστημιακή του ιδιότητα και την εναρμονισμένη με τις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες αντίληψη του για τα πανεπιστήμια και τη λειτουργία τους εγκαταλείποντας στον Τσίπρα και στην δική του ηγετική ομάδα την βαλκανική, την τριτοκοσμική λογική των «λαϊκών αγώνων και των λαϊκών επαναστατών».

Η σκληρή και χωρίς δεύτερες αναγνώσεις ανακοίνωση του κ. Τσακαλώτου βρήκε ευήκοα ώτα στην κοινωνία των πολιτών. Πέτυχε να διαχυθεί στην πολιτική επικοινωνία πολύ ευκολότερα χωρίς να συναντήσει αντιδράσεις (μεγάλες τουλάχιστον) και προσέφερε στον επικεφαλής των «53+» μια χρυσή ευκαιρία να καταγράψει με όλη την επιδιωκόμενη ένταση τη διαφορετικότητα της εικόνας του σε σχέση με αυτή του Τσίπρα και της δικής του ηγετικής ομάδας.

Είναι γεγονός πως ο κ. Τσακαλώτος ενέγραψε με τη δήλωση του ( και την υποδόροια μετάνοια που την διαπερνάει για παλιότερες συμπεριφορές του σε αντίστοιχες υποθέσεις) σοβαρές υποθήκες δυτικόστροφης δημοκρατικής νομιμότητας και ορθής πανεπιστημιακής λειτουργίας.

Η διαφοροποίηση του από τον κ. Τσίπρα και η πλήρης, κάθετη και γενικευμένη καταδίκη της βίας του προσέφεραν πόντους στην αποδοχή του από το πολύ δύσκολο σώμα των αριστερών μεταρρυθμιστών, το οποίο, όπως όλα δείχνουν, επιχειρεί να προσεγγίσει για τις επόμενες μέρες και εξελίξεις, ανεξάρτητα από εάν αυτές θα τον βρουν εντός ή εκτός του ΣΥΡΙΖΑ.